Cinsiyet, yaş ve coğrafi dağılım gibi diğer kriterlerle beraber, sosyo-ekonomik statü görüşülen örneklemin ana kitleyi (popülasyon) temsil etme düzeyini belirleyen değişkenlerdendir. Bu terimle beraber sosyal sınıf veya gelir düzeyi terimleri de aynı anlamda kullanılabilirler.

Türkiye'de ve Dünya'da üzerinde kesin bir anlaşmaya varılmış bir sosyo-ekonomik statü sınıflandırma yöntemi henüz bulunmamaktadır. Ülkemizde nüfus sayımlarında gelir düzeyine ilişkin bir soru bulunmaması, nüfus sayımlarının uzunca bir süredir yapılmaması ve benzeri nedenlerle nüfusun ekonomik ve sosyal yapısının belirlenmesi ve sınıflandırma sorunu sürmektedir.

Toplumsal davranışlar gelirin basit bir fonksiyonu olmadığı gibi, sosyo-ekonomik statü de tek değişkenli bir fonksiyon değildir. Türkiye'de Pazarlama ve Kamuoyu Araştırmaları Derneği tarafından yönlendirilen çabalar sonucu araştırma sektörü ile ilintili kesimlerce üzerinde az çok uzlaşılan bir sınıflandırma ortaya çıkmıştır. Bu yönteme göre hanehalkı reisinin mesleği, eğitim düzeyi ve gelir düzeyi hanedeki kişilerin sosyo-ekonomik statüsünün belirlenmesinde belli başlı değişkenler olarak kullanılmaktadır. Gelir düzeyinin sorgulanması araştırma sürecinde tam anlamıyla gerçekleşemediğinden, ya da gelir düzeyi tek başına yeterli bir veri olmadığından, sosyo-ekonomik statülendirmede doğrudan kullanılamaz. Hanehalkı reisinin mesleği ve eğitiminin yanısıra yaş, eğitim yılı, eşya sahipliği, evcil hayvan sahipliği, yaşanılan mekan özellikleri (gecekondu, apartman dairesi, lavabo vb) gibi değişkenler de doğrudan ya da dolaylı olarak sosyo-ekonomik statülendirmede kullanılabilirler. Ancak özellikle informal faaliyetlerin sınıflandırılma zorluğu, kentleşme sürecindeki sorunlar, ara sosyal sınıfların varlığı gibi koşullar altında her duruma ve her kişiye birebir uyan bir sınıflandırma mümkün olamamaktadır. Öte yandan çok değişkenli ve karmaşık bir hesaplamaya dayanan bir sınıflandırma sisteminin saha aşamasında tam anlamıyla uygulanması zorluk yaratabilir.